Tuesday, 16 August 2016

துவங்கியது பார்வதி டீச்சரின் லீலைகள்

ஏய்.. தாமரை. உள்ளேப் போய் எவ்வளவு நேரமாகுது. இன்னுமா குளிச்சுக்கிட்டு இருக்கற.

வந்துட்டேன் டீச்சர். பதற்றத்தில் ஈரமான பாவடையை எடுத்து மாரில் கட்டிக்கொண்டு, துண்டை எடுத்து தலையில் போட்டாள். கதவின் தாளை நீக்கிவிட்டு ஈரம் சொட்ட சொட்ட நின்றாள். ஈமாகி உடலோடு ஒட்டியிருந்த பாவடையில் முலைக்காம்பு மட்டும் கருப்பாக புடைத்துக் கொண்டு நின்றது. அதையொட்டி உடலின் சில பாகங்கள் ஈரத்துணியில் அப்பட்டமாக தெரிந்தன. எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட்டு மெலிதாக சிரித்தாள்..

அந்த சவரையும் ஆப் பண்ணுடி. தண்ணீர் தொட்டி முழுசுமே தீர்ந்திடும் போலிருக்கு. அவள் சவரை அடைத்துவிட்டு ஹாலில் நடந்தாள்.
ஏ.. கழுத அங்கே நின்னு முழுசா தொடச்சுட்டு உள்ளுக்கார போ. எல்லா இடத்துலேயும் ஈரமாக்கி தொலைச்சுடாதே என்று சமையல் அறைக்கு சென்றாள் கோமதி. அவளுக்குப் பின்னே பார்வதியும் சென்றுவிட்டாள். யாருமில்லாமல் வெறித்திருந்த ஹாலில் வெண்தாமரை மட்டும் நின்றிருந்தாள்.

சரி டீச்சர். தலை மயிரை முதலில் துடைத்தெடுத்தாள். அடுத்து முகத்தில் பூ போல ஒத்தி எடுத்துவிட்டு,. கைகளையும் கால்களையும் துடைத்தாள். சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு சட்டென ஈரப்பாவடையை அவிழ்த்துவிட்டாள். அது வட்டமாக விழுந்தது. பளீரென அடிக்கும் வெளிச்சத்தில் கொத்து கொத்தாக அவளுடைய முலை தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதில் நீர் முத்து முத்தாக இருந்தது. அதையெல்லாம் துடைத்துவிட்டு. புண்டையை துடைக்க காலை அகட்டிவைத்து முன்னே துண்டை விட்டு பின்னால் எடுத்தாள். முதுகை துடைக்க கைகளால் துண்டைச் சுற்றிவிட்டு பின்னுக்குத் தள்ளி ஒரு தேய் தேய்த்தாள். சூத்தில் மட்டுமே நீர்த்துளிகள் இருந்ததன. அதற்காக துண்டை இடுப்போடு கட்டியபடி அணைத்து ஒரு தேய் தேய்தாள், பிறகு மார்போடு சேர்த்துக் கட்டிக் கொண்டாள். சற்று உயரம் கம்மியாக இருந்தமையால்,.. வளவளப்பான தொடையும், மார்பிளவுகளும் நன்கு தெரிந்தன.
சமையல் அறையிலிருந்து கோமதி வெளியே வரவும், வெண்தாமரை கீழே குணிந்து ஈரப்பாவடையை எடுத்து பிழிந்து காயப்போட்டாள்.
தாமரை உள்ள பார்வதி அக்கா இருக்கா.. அவக்கிட்ட தோசைப் போடச் சொல்லி சாப்பிட்டுக்கோ. நான் பள்ளிக்கூடத்துக்கு போயிட்டு வந்துடறேன். அவ கூட சேரந்து கதையடிக்காம ஒழுங்க படிச்சு வையி. என்று சொல்லிக் கொண்டே அவளது அங்கங்களை கண்களால் அளந்து கொண்டிருந்தாள். பார்வையில் மார்பு பிளவுகள் இன்னும் கிரக்கம் கொடுத்தன. கொஞ்சம் சிரமப்பட்டு அதிலிருந்து மீண்டு தனது வழக்கமான பையையும், குடையையும் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பிச் சென்றாள்.
பார்வதியக்கா.. என்று கூப்பிட்டுக் கொண்டே சமையல் அறைக்குச் சென்றாள் வெண்தாமரை.

அங்கே ஜன்னலோரத்தில் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த பார்வதி சிரித்துக் கொண்டே. இங்கே இருக்கேன் என்றால்.
அக்கா தோசையை நானே போட்டுக்கறேன். இந்த அடுப்ப பத்த வைச்சு தாரியாக்கா.. வாயுருவுளை (கேஸ்) அடுப்புல எனக்கு பழக்கமில்லை.
அதெல்லாம் வேணாம்டீ. நான் முன்னமே போட்டு வைச்சுட்டேன். அந்த ஹாட் பாக்சுல இருக்கும் அதை எடுத்துக்கோ.
சரிக்கா.

ஆமாம் அதென்னடி உனக்கு மாருக்கு கீழே இவ்வளவு பெரிசா மச்சமிருக்கு.
வெண்தாமரைக்கு குப்பென வியத்ததது.
அக்கா பார்த்துட்டீயா..
ம்கூம். இதுக்கு எதுக்கடி ஷாக்காகுற. நீ சாக்காக வேண்டியது இப்பதான் என துண்டின் முனையைப் பிடித்து இழுத்தாள்..


Posted on by தானுமலையான் புத்ரி | No comments

0 comments:

Post a Comment